6.45’ten bir 4. sayfa klasiği: KTN


KTN, uzuncası Kişisel Toplantı Notları, 6.45’in sahibi ve genel yayın yönetmeni Kaan Çaydamlı’nın bir ara yayınladığı her kitabın başına koyduğu denemelerin toplanmış hali.

6.45’le aramız vakti zamanında Tolkien’in Silmarillion, Güç Yüzüklerine Dair, Roverandom ve Tolkien’in biyografisi kitaplarınu edindiğimizde çok iyidi -ki bu da 2001’e denk gelir. Kitaplar, kapağından arka sayfasına kadar tarzdır, felsefesiyle başlar ve biter. İlk sayfada küçük bir armanın içinde “…ve sancı geç saatlerde” ile açılışı yaparsınız, 2. sayfada fotokopi fanzini desteklediklerini belirtirler, 4. sayfada ise KTN’yi okursunuz, önsözde “karşı cinsten uzak durun” nasihatiyle ciddiyete davet edilirsiniz, bitişi de “ölümün olduğu yerde daha ciddi ne olabilir”le kıçınıza tekmeyi basarlar. Bize göre memleketin en karizmatik yayıncılarıydılar, işlerini ve daha da önemlisi okumayı ciddiye alıyorlardı. Biz o kadar sevdik ki, Tuğçe gitti, onlarla röportaj yaptı. Onlar da herhalde Tuğçe’yi sevdiler ki eline beleş kitaplar+Tolkien’in kitap kapaklarına uygun bastıkları 12 tane kitap ayracı koleksiyonunu hediye ettiler. Tabi bu noktadan sonra en sevdiğimiz yayınevinin 6.45 olduğunu söylememize gerek yok değil mi?

Neyse, şimdi Kaan Çaydamlı ve ekibi Kaybedenler Kulübü sayesinde popüler bir üne sahip oldular. Gerçi radyo programı zamanında da bayağı ünlülermiş. Tabii biz o zaman onlu yaşlarda hüküm sürdüğümüz için yakalayamadık o geceleri. Zannedersem biraz da filmin gazını alarak bu aralar çok fazla 6.45 kitabı görmeye başladım. Ya çok sayıda kitabı çok dağıtıyorlar ya da kitapçılar daha fazla alıp daha gözönüne koyuyor.

Benim de gözümün önüne kıpkırmızı sayfalarıyla KTN çarptı yakın zamanda, aldım ve o eski günlerimi yadetmek için okudum. Kitap hakkında söyleyeceğim ilk şey, berbat ötesi bir editörleri var. Resmen kitabı cehenneme çevirmiş. Yahu kelimeler satır sonunda böyle mi bölünür, de eki ayrı yazılmaz mı, virgül denilen şey bugün mü icat edildi? Bari editör kullanmadık deyin, kimseyi suçlamayayım. Ama yok editör, kendi deneme kitabı olan Şenol Erdoğan. Kendisini şekilcilikten değil, edebi eseri piç etmekten dolayı kınıyorum.

İkinci olarak, eski günlerimi yad edemedim. Belli ki o notlar, arada bir kitapların başında hoş oluyormuş, arka arkaya sıralandığında bir bohemyanın arkasında takılıp kalmış izlenimi uyandırıyormuş. En azından mühendis kafama öyle geldi. Yine de bu belki de iyi birşeydir, yani seveni var, sevmeyeni var; ben sevmeyenlerdenim. Varsın olsundur, onlar 6.45’tir, candır, canandır.

Toparlamak gerekirse, klasiklere alışmış edebiyat sever kardeşlerim için biraz yeni bir materyal olmakla birlikte 6.45 takipçileri için sevilesi,  okunası ve içinden çeşitli cümleleri alıntılayarak etrafa hava atılası bir kitaptır.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s