Çaat: Hardcore Life!


Son birkaç senedir kendimi duvardan duvara vurduracak bir grup buluyorum galiba. Bear Mcreary klasik +rock+etnik karışımıyla bi savaş havası yarattı, sonraki sene Joy Division resmen kara bir bulut gibi çöktü üstüme, şimdiyse Pulp garip bir gerçekçilik ve dürüstlük dalgasıya sarsıyor.

Brit popun altın çağını yaşadığı dönemlerde ortaokula giden ve Britney’le Amerikan pop prenseslerini takip eden bi eleman olsam da Blue Jean’in o dönemlerde verdiği her önüme gelen gereksiz bilgiyi okuma ve sömürme ihtiyacıyla Britanya’da neler oluyor bir kulak dolgunluğum olurdu. O zamanlarda Pulp diye de bi grup varmış, hee ne de güzelmiş, hatta buralara da gelmiş, sevenlerine ne mutlu, acaba bi gün daha önemli (!) birileri de bize uğrar mı diye düşünürdüm. Ve gün geldi ki, önem sırası değişti, Pulp bugün gelse önüne kırmızı halı serebilirim. Tabii dağılmamış olsalardı…

Jarvis Cocker denilen cool ötesi solistin sadece sana bir sır veriyorum der gibi fısıldayarak söylediği şarkıların içeriği çoğu zaman kara mizahla iç içe muzırlık, sıradanlık ve eğlenmekle ilgili. Common People’da bizim elemanın Yunan bir kızın İngiltere’ye yaptığı gezi sırasında tanışıp “beni sıradan biri gibi yaşat” teklifine hem göz kırpıp hem de turistlerle dalga geçmesi, I Spy’da hepinizin sefil hayatlarını biliyorum ve karınızla yatıyorum diye intikam alması veya f.e.e.l.i.n.g.c.a.l.l.e.d.l.o.v.e.’da aşkın fimlerde anlatıldığı gibi romantizmden uzak ve biraz karanlık biraz da rahatsız edici olduğunu söylemesi, en güzeli de This is Hardcore’un başlangıç dizelerinde “You are hardcore, you make me hard” gibi bir girişle hayatı ve seksi hem birlikte hem de ayrı ayrı anlatabilmesi ve bunları yaparken kendini ve grubunu gerçek birer yıldız yapması grubu devleştiriyor.

Aslında söylenecek o kadar çok şey yok Pulp hakkında. Sadece merak ettiğim 90’ların ortalarında birilerinin çıkıp böyle açık mektuplar tarzında şarkılar yazması ve popüler olması mümkünken, bugün 2000lerin ilk 10 yılını bitiriyoruz ve elektronik müziğin istilasında tek duyduğumuz sesin insanda bir düşünce veya duygu oluşturabilecek şarkı sözleri olması gerekirken keyboardun tekrarlayan ritmi olmasının nasıl bir ilerlemeye dalalet olduğu. Uzun bir cümle, ama anladınız. Jarvis alkolik ve asabi bir adam olabilir ama şarkıları pas geçilemeyecek kadar güzel.

not:belki bir müzik videosu koymalıydım ama açıkçası bu daha çok hoşuma gitti. zaten zilyon tane video var youtubede, kendiniz bakın ilgilenirseniz:)

Reklamlar

One thought on “Çaat: Hardcore Life!”

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s